چکش بادی ، جک بادی و یا دریل دستی در پروژه های عمرانی
چکش بادی ، جک بادی و یا دریل دستی در پروژه های عمرانی
دریل-بادی
جهت حفاری به روش پایپ جکینگ با ما در ارتباط باشید 09012040741
پایپ جکینگ یک تکنیک پیشرفته جهت نصب لوله های زیرزمینی ، کانالها و لوله های مخصوص برق و مخابرات می باشد.
آراز تکنیکال پیمانکار برتر حفاری به روش پایپ جکینگ
بیست هزار سال پیش، اگر می‌خواستید در زمین ناهموار سوراخی حفر کنید، به احتمال زیاد متوجه می‌شدید که یک شاخ گوزن تیز بر سرتان می‌چرخانید.
کلنگ های مدرن تقریباً بر اساس همین ایده هستند.
دسته چوبی بلند و تیغه فلزی سنگین هنگام چرخش انرژی تولید می کنند و آن را روی یک نقطه باریک متمرکز می کنند تا هر ضربه حداکثر نیرو و فشار را ایجاد کند.
این فناوری ساده است، اما بسیار موثر است.
امروزه، اگر می‌خواهید با عجله یک سوراخ حفر کنید و یک توده ضخیم بتن یا آسفالت در راه شما وجود داشته باشد، به احتمال زیاد از یک چکش که به عنوان مته پنوماتیک (با نیروی هوا) نیز شناخته می‌شود، استفاده می‌کنید.
یا سنگ شکن. یک کارگر جاده قوی و ماهر می تواند کلنگ را 10 بار در دقیقه یا بیشتر بچرخاند،
اما یک چکش با جک می تواند 150 بار سریعتر به زمین بکوبد
یعنی 1500 بار در دقیقه! بسیار شگفت انگیز است، اما دقیقا چگونه کار می کند؟
چرا جک چکش ها از هوای فشرده استفاده می کنند؟
شما احتمالاً هرگز با چکش کار نکرده اید، اما هر بار که سوار دوچرخه می شوید یا با ماشین سفر می کنید دقیقاً از همان فناوری استفاده می کنید.
لاستیک‌های لاستیکی که شما را به آرامی در جاده می‌برند، با هوا پر می‌شوند، بنابراین نیروی فشار وزن شما به پایین دقیقاً با فشار هوایی که شما را به سمت بالا می‌برد متعادل می‌شود.
لاستیک ها نمونه ساده ای از فناوری پنوماتیک هستند، به این معنی که از نیروی فشار هوا استفاده می کنند.
(شاید در مورد فناوری مشابهی به نام هیدرولیک شنیده باشید که از نیروی فشار مایع استفاده می کند.)
شما نمی توانید هوا را ببینید، اما این یک چیز شگفت انگیز است.
این مخلوطی از گازها، عمدتاً نیتروژن و اکسیژن است که مولکول های آن دائماً مانند زنبورهای عصبانی به جلو و عقب می روند.
وقتی هوا در ظرفی مانند لاستیک دوچرخه محبوس می‌شود، مولکول‌های گاز مکرراً به دیواره‌های لاستیکی برخورد می‌کنند و دوباره به عقب بازمی‌گردند.
هر بار که یکی از این برخوردها اتفاق می افتد، مولکول ها فشار کوچکی به لاستیک وارد می کنند.
با میلیون‌ها برخورد دائماً، هوا فشار زیادی (که به عنوان نیروی وارد بر واحد سطح تعریف می‌شود) روی لاستیک وارد می‌کند – و این همان چیزی است که تایر را باد نگه می‌دارد.
(هرچه هوا گرمتر باشد، مولکول های گاز سریعتر حرکت می کنند، با انرژی بیشتری برخورد می کنند و فشار بیشتری وارد می کنند. به همین دلیل است که لاستیک ها در روزهای گرم و پس از یک سفر طولانی با ماشین بیشتر باد می کنند).
چکش جک چگونه کار می کند؟
اولین باری که کسی را دیدید که با ابزاری شبیه به این در حال حفر چاله در جاده است، احتمالاً فکر می‌کردید که این تجهیزات الکتریکی است یا با موتور دیزلی کار می‌کند، درست است؟
در واقع، تنها انرژی مورد نیاز برای بالا و پایین کردن یک جک چکش از یک شلنگ هوا تامین می شود.
شیلنگ، که باید از پلاستیک ضخیم ساخته شود، هوای پرفشار (معمولاً 10 برابر فشار بیشتر از هوای اطراف ما) را از یک واحد کمپرسور هوا جداگانه که توسط یک موتور دیزل کار می‌کند، حمل می‌کند.
کمپرسور هوا کمی شبیه یک پمپ دوچرخه غول پیکر است که هرگز هوا را متوقف نمی کند.
هنگامی که کارگر دسته را فشار می دهد، هوا از کمپرسور از طریق یک سوپاپ در یک طرف به داخل جک چکش پمپ می شود.
در داخل چکش، مداری از لوله های هوا، یک شمع گیر سنگین و یک مته در پایین وجود دارد.
اول، هوای پرفشار به یک سمت در مدار جریان می‌یابد، و شمع‌گردان را مجبور می‌کند به سمت پایین بیفتد، بنابراین به مته می‌کوبد و آن را به زمین می‌کوبد.
سپس یک دریچه در داخل شبکه لوله باز می شود و باعث می شود هوا در جهت مخالف گردش کند.
اکنون شمع‌گردان به سمت بالا حرکت می‌کند، بنابراین مته از روی زمین شل می‌شود.
مدت کوتاهی بعد، شیر دوباره برمی گردد و کل فرآیند تکرار می شود. نتیجه این است که شمع در هر ثانیه بیش از 25 بار بر روی مته می کوبد، بنابراین مته حدود 1500 بار در دقیقه در زمین بالا و پایین می زند.
چه کسی چکش را اختراع کرد؟
اثر هنری: چکش چارلز برادی کینگ. آثار هنری از اداره ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده.
اگرچه صدها حق ثبت اختراع برای چکش و ابزار پنوماتیک وجود دارد، به نظر می رسد که اولین آنها توسط چارلز برادی کینگ در 19 می 1892 ثبت شده و در 30 ژانویه 1894 اعطا شده است.
اساساً به همان روش با یک دریچه رفت و برگشتی (به عقب و جلو) کار می کند که باعث می شود هوا ابتدا به یک سمت و سپس به سمت دیگر حرکت کند و یک سوپاپ را حرکت دهد.
پیستون را بالا و پایین کنید و مته را به طور مکرر به زمین بکوبید. من شیر را آبی رنگ کرده ام و در این طرح، از یک طرف به طرف دیگر تغییر می کند و نحوه جریان هوا بین درگاه های ورودی (رنگ زرد) و درگاه های خروجی (قهوه ای رنگ) را تغییر می دهد.
چگونه کار می کند؟
هوا از طریق شلنگ زرد ضخیم در بالا وارد می شود و مسیرهای نازک تری که با رنگ زرد نشان داده شده است را دنبال می کند، پیستون (قرمز) را به سمت پایین فشار می دهد و چکش (سبز و خاکستری) را به زمین می کوبد.
همانطور که پیستون به سمت پایین حرکت می کند، هوا از طریق یکی از لوله ها به سمت بالا جریان می یابد و دریچه آبی را به سمت راست فشار می دهد، بنابراین هوا اکنون مسیرهای قهوه ای را دنبال می کند و از آن خارج می شود.
