روشی برای اندازه‌گیری مقاومت بتن
روشی برای اندازه‌گیری مقاومت بتن
بررسی-سیمان-پوزولانی
جهت حفاری به روش پایپ جکینگ با ما در ارتباط باشید 09012040741
پایپ جکینگ یک تکنیک پیشرفته جهت نصب لوله های زیرزمینی ، کانالها و لوله های مخصوص برق و مخابرات می باشد.
آراز تکنیکال پیمانکار برتر حفاری به روش پایپ جکینگ
هنگام انتخاب روشی برای اندازه‌گیری مقاومت بتن و نظارت بر مقاومت میدان بتن، برای مدیران پروژه مهم است که تأثیری را که هر تکنیک بر زمان‌بندی آنها می‌گذارد در نظر بگیرند.
در حالی که برخی از فرآیندهای آزمایش را می توان مستقیماً در محل انجام داد، برخی دیگر نیاز به زمان اضافی در تأسیسات خارجی دارند که داده های قدرت را ارائه می دهند.
زمان تنها عاملی نیست که به تصمیمات مدیران پروژه کمک می کند. دقت فرآیند آزمایش به همان اندازه مهم است که به طور مستقیم بر کیفیت بتن سازه تأثیر می گذارد.
درک مقاومت بتن
مقاومت بتن معیاری حیاتی است که نشان می دهد مخلوط بتن چگونه می تواند در برابر نیروهای خارجی بدون شکستگی یا شکست مقاومت کند.
معمولاً از نظر مقاومت فشاری اندازه گیری می شود که به توانایی مواد در مقاومت در برابر نیروهای خرد کننده اشاره دارد.
مقاومت بتن به عوامل مختلفی از جمله کیفیت مواد اولیه، نسبت آب به سیمان، فرآیند پخت و شرایط محیطی در حین و پس از ریختن بستگی دارد.
تعیین دقیق مقاومت بتن برای اطمینان از یکپارچگی سازه و ایمنی ساختمان ها، پل ها و سایر زیرساخت های بتنی ضروری است.
با پیشرفت‌های مدرن مانند حسگرهای بی‌سیم، متخصصان ساخت‌وساز اکنون می‌توانند این پارامتر حیاتی را در زمان واقعی نظارت کنند و داده‌های دقیق‌تری ارائه کنند و خطر خرابی‌های زودرس را کاهش دهند.
رایج ترین روش برای پایش مقاومت بتن
استفاده از سیلندرهای عمل آوری شده در میدان است.
این عمل از اوایل قرن نوزدهم به طور کلی بدون تغییر باقی مانده است.
این نمونه ها بر اساس ASTM C31 ریخته گری و پخت می شوند و از نظر مقاومت فشاری در مراحل مختلف آزمایش می شوند.
معمولاً اگر دال به 75 درصد استحکام طراحی شده خود رسیده باشد، مهندسان به تیم خود چراغ سبز می دهند تا به مراحل بعدی روند ساخت و ساز بروند.
از زمانی که این روش آزمایشی برای اولین بار معرفی شد، پیشرفت های زیادی برای سرعت بخشیدن به فرآیند پخت صورت گرفته است.
این شامل استفاده از پتوهای گرمایشی، افزودنی‌ها، و کندکننده‌های بخار و غیره می‌شود.
با این حال، پیمانکاران هنوز سه روز پس از ریختن آنها قبل از آزمایش برای استحکام منتظر می‌مانند
حتی اگر به اهدافشان خیلی زودتر از این زمان برسد.
با وجود دانستن این موضوع، بسیاری از مدیران پروژه ترجیح می دهند به این روش آزمایش پایبند بمانند، زیرا “روشی که همیشه انجام می شده است.
با این حال، این بدان معنا نیست که این روش سریع ترین و دقیق ترین روش برای آزمایش قدرت همه ریزش ها است.
در واقع، به غیر از تست های شکست سیلندر، روش های مختلفی وجود دارد که می توان از آنها استفاده کرد.
در اینجا هفت رویکرد مختلف وجود دارد که باید هنگام انتخاب روش تست قدرت در نظر بگیرید:
چکش ریباند یا چکش اشمیت
روش: از مکانیزم رهاسازی فنر برای فعال کردن چکشی استفاده می‌شود که به پیستون ضربه می‌زند تا به سطح بتن برود.
فاصله برگشتی از چکش تا سطح بتن از 10 تا 100 داده می شود. سپس این اندازه گیری با مقاومت بتن در ارتباط است.
مزایا: استفاده نسبتاً آسان است و می توان آن را مستقیماً در محل انجام داد.
معایب: پیش کالیبراسیون با استفاده از نمونه های هسته دار برای اندازه گیری های دقیق مورد نیاز است.
نتایج آزمایش را می توان به دلیل شرایط سطحی و وجود سنگدانه ها یا میلگردهای بزرگ در زیر محل آزمایش منحرف کرد.
