پایپ جکینگ روشی کارآمد و بدون ترانشه است
پایپ جکینگ روشی کارآمد و بدون ترانشه است
حفاری-به-سبک-پایپ-جکینگ
جهت حفاری به روش پایپ جکینگ با ما در ارتباط باشید 09012040741
پایپ جکینگ یک تکنیک پیشرفته جهت نصب لوله های زیرزمینی ، کانالها و لوله های مخصوص برق و مخابرات می باشد.
آراز تکنیکال پیمانکار برتر حفاری به روش پایپ جکینگ
روش پایپ جکینگ
روش پایپ جکینگ به طور گسترده در معابر زیرزمینی و تونل های تاسیساتی در زمین های نرم استفاده می شود.
از این روش در برخی از تونل های اتصال در ایران نیز استفاده شده است.
ابتدا، زمین با تزریق از طریق سوراخ های رزرو شده در بخش های فولادی موقت بهبود می یابد.
جک لوله زمانی شروع می شود که استحکام زمین بهبود یافته به مقدار مورد نظر برسد.
یک فلوچارت برای ساخت تونل اتصال با استفاده از روش جک لوله را نشان داده شده است.
پایپ جکینگ
پایپ جکینگ (که میکروتونل نیز نامیده می شود) یک روش تونل زنی در مقیاس میکرو تا کوچک برای نصب خطوط لوله زیرزمینی با حداقل اختلالات سطحی است.
برای ساخت و ساز فاضلاب و زهکشی، جایگزینی و پوشش فاضلاب، شبکه های گاز و آب، خطوط لوله نفت، کابل های برق و مخابرات، و کولبرها استفاده می شود (PJA, 2017).
یک سپر مکانیزه تونل زنی کاملاً خودکار معمولاً از یک شفت پرتاب به سمت شفت پذیرش به جلو حرکت می کند.
سپس لوله های جک به تدریج وارد شفت کار می شوند.
تفاوت قابل توجه دیگر روش لوله جک و شیلد این است که آستر جک لوله از لوله و آستر شیلد روش از سگمنت تشکیل شده است.
به منظور کاهش قابل توجه مقاومت لوله ها، دوغاب تیکسوتروپیک به محیط بیرونی لوله ها تزریق می شود.
دوغاب های تیکسوتروپیک همچنین می توانند در حین جک زدن لوله، ضخامت دوغاب را کاهش دهند.
ضخامت باید شش تا هفت برابر فضای خالی بین دستگاه و لوله ها باشد.
معرفی
به عنوان یک روش بدون ترانشه، پایپ جکینگ دارای مزایای بازده ساخت بالا، ایمنی، حفاظت از محیط زیست و تأثیر کمی بر ترافیک است و به طور گسترده در ساخت و ساز مهندسی استفاده شده است.
در سال‌های اخیر، عمق مدفون لوله‌های ژاکت‌دار می‌تواند به صدها متر برسد و لایه‌هایی که از آن عبور می‌کند دیگر یک لایه خاک نیستند.
مهندسی جک لوله به سمت مسافت های بسیار طولانی، مقاطع بزرگ و سازگاری با لایه های پیچیده در حال توسعه است.
در مهندسی پایپ جکینگ، نیروی جک یکی از عوامل تعیین کننده در تعیین طراحی ساختاری شفت کار و انتخاب ماشین آلات لوله جک است.
پیش بینی دقیق نیروی پایپ جکینگ به طور مستقیم بر ایمنی مهندسی و هزینه مهندسی تأثیر می گذارد.
نیروی جک از دو قسمت تشکیل شده است که عبارتند از: مقاومت در برابر وجه و مقاومت در برابر اصطکاک.
در مهندسی جک در مسافت های طولانی، مقاومت اصطکاک نقش کنترل کننده ای در نیروی جک دارد.
بنابراین، فشار تماس و ضریب اصطکاک لوله و خاک، پارامترهای اصلی تعیین کننده نیروی جک هستند.
در حال حاضر، مواد روان کننده (مانند دوغاب بنتونیت) به طور کلی به داخل برش بین لوله و تونل تزریق می شوند تا مقاومت اصطکاک و نیروی جک را کاهش دهند.
با این حال، تزریق بنتونیت حالت تماس بین لوله و سنگ اطراف را بسیار پیچیده می‌کند و پیش‌بینی نیروی جک را دشوارتر می‌کند.
پایپ جکینگ با نظریه ترزاقی
این مدل‌های محاسباتی به طور گسترده در خاک کم‌عمق یا لایه‌های شن و ماسه تأیید و اعمال شده‌اند.
با این حال، منطقه برشی برای تونل های عمیق مدفون به سطح زمین گسترش نمی یابد.
در این حالت، استفاده از مدل تماس کامل لوله و خاک برگرفته از نظریه ترزاقی معقول نیست.
بنابراین، یک مدل فشار زمین ترزاقی بهبود یافته را برای پیش بینی فشار خاک بر روی لوله های مدفون در عمق پیشنهاد کرد.
اما برای لایه های سنگی، مدل فشار خاک ترزاقی معمولا مقادیر منفی را محاسبه می کند.
به دلیل انسجام بالای سنگ (c) کمتر از 0 خواهد بود.
بنابراین این مدل بهبود یافته برای لوله‌های لایه‌های سنگی قابل اجرا نیست.
علاوه بر این، نظریه Terzaghi را با نظریه Promojiyfakonov ترکیب کرد تا یک مدل نظری قابل استفاده برای محاسبه فشار عمودی زمین لوله‌های مدفون در عمق پیشنهاد کند.
